Al in de vroege oudheid maakten de toenmalige genezers, priesters of medicijnmannen in landen zoals Griekenland, Egypte en India gebruik van trancetoestanden om in hun genezingsrituelen effect te kunnen bereiken. In West-Europa was het de arts Mesmer die de de positieve resultaten van de hypnotische trance introduceerde. We hebben het dan over de tweede helft van de 18e eeuw. Deze start maakte dat ook anderen zich hierin verder ging verdiepen: de Engelse uitvinder van de stethoscoop, Elliotson, ging hypnose gebruiken als verdoving bij chirurgische ingrepen, waardoor de kans op overlijden zakte van 50% naar 5%. Maar ook Freud heeft dit een periode toegepast. De belangstelling hiervoor werd echter pas echt groot door Erickson, een Amerikaans psychiater. Met name door deze man werden nieuwe therapeutische technieken ontwikkeld die succesvol bleken te zijn, en die hierom ook door andere therapeuten verder werden uitgewerkt en uitgediept. Erickson is ook een belangrijke inspirator voor veel Nederlandse therapeuten die momenteel in hun praktijk aan het werk zijn.
Wat is hypnotherapie?
Om deze vraag te kunnen beantwoorden is het goed eerst te kijken naar wat 'hypnose' of 'een hypnotische trance' in ieder geval nièt is. Het is geen 'slaap' ook al betekent het woord eigenlijk slaap en al lijkt het er aan de buitenkant op. Als iemand slaapt is er spake van een gehele afwezigheid van controle en macht over het bewustzijn, in een hypnotische trance is hier beslist geen sprake van! Zoals Cladder in zijn boek schrijft "blijft het observerende ik aanwezig om de controle over te nemen als dat nodig is, zelfs als een chirurg aan het werk is, en in plaats van een verdoving gebruik wordt gemaakt van een hypnose". Wat hier
duidelijk naar voren komt is dat de basis van hypnose en hypnotherapie gebaseerd is op vrijwillige samenwerking, en beslist niet op de macht van de hypnotherapeut zoals sommige verhalen vertellen. Het is ook onjuist te denken dat alleen dié mensen gebruik kunnen maken
van hypnose, die een gebrek aan intelligentie of een 'zwakke wil' hebben. Een ieder die gebruik wil maken van hypnotherapie kan daarvoor in aanmerking komen, ongeacht de wilssterkte of intelligentieniveau. Hypnotherapie heeft ook totaal niets te maken met de zogenaamde 'toneelhypnose'. In de laatste vorm wordt de hypnose gebruikt om het
publiek te kunnen vermaken. De vrijwilligers die worden 'gehypnotiseerd' worden door de spanning die dit met zich meebrengt enigszins gemanipuleerd 'gek te doen om zodoende het publiek te kunnen amuseren'. Dit overigens met soms vervelende gevolgen voor die vrijwiligers! Hypnotherapie kan ook niet schadelijk zijn voor de gezondheid, mits de therapie natuurlijk wordt uitgevoerd door een goed opgeleide therapeut. Wat is het dan wel? Kortweg kan er de volgende definitie worden gegeven: "Hypnose is die toestand waarin je jezelf zover laat gaan in een doelgerichte dagdroom, dat je je losmaakt van je uitwendige omgeving, en
opgaat in je innerlijke werkelijkheid". In feite is dit dezelfde beleving als 'het opgaan in een boek of een film waardoor je de omgeving vergeet', en deze beleving kent iedereen wel. Deze bewustzijnstoestand is nodig omdat de therapeut dan gemakkelijker bij verdrongen, onbewuste, ervaringen kan komen die te maken hebben met de hulpvraag van de cliënt. Deze bewustwording gebruikt de therapeut dan weer om verder te kunnen werken aan het herstel van de cliënt.
